Skip to toolbar

คำสอน…..

“ก่อนที่เราจะลงโทษใคร เราต้องให้โอกาสคนนั้นก่อน”
ดังนี้…..

เมื่อมีผู้ใดทำสิ่งที่ไม่ดี ที่เราไม่ชอบ ที่เราไม่ยอมรับ หรือที่เราไม่ต้องการ เราอาจมีอาการไม่พอใจ และมีปฏิกิริยาในทางลบต่อผู้นั้น หลายหลากอาการลักษณะ ดังนี้เช่น

⁃ นิ่งเงียบ ไม่ตอบโต้ แต่มีความคิดลบหรืออคติอยู่ในใจ และอาจเอาไปพูดนินทาลับหลังให้เสียหาย หรือฟ้องร้องเพื่อเอาคืน หรือเอาไปประจานเพื่อให้อับอาย แทน
⁃ ใช้ท่าทีมึนตึงใส่ และหนีจาก
⁃ ตอบโต้ด้วยวาจาที่ไม่ดี ด้วยการพูดจาเหน็บแนม ถากถาง หรือด่าทอ ดุด่า
⁃ แสดงอาการประชดประชัน และอาจไปลงที่สิ่งของหรือคนอื่น
⁃ ทำร้าย ด้วยวิธีการใด ๆ เพื่อระบายความโกรธ อาจ ทุบตี ชกต่อย ยิงแทง หรือวิธีการอื่น
⁃ สั่งสอนด้วยวิธีรุนแรงให้เจ็บกายเจ็บใจ เพื่อให้เข็ดหลาบ หลาบจำ
⁃ ฯลฯ

แต่…..
ในการลงโทษผู้ใด ไม่ว่าจะในลักษณะใด เราต้องให้โอกาสผู้นั้นก่อน ด้วยการให้ความรัก ความเมตตา ความสงสาร ความเห็นใจ ไม่ถือโทษโกรธ และเข้าใจในตัวตนของคนแต่ละคนที่แตกต่างจากเรา ที่มีพื้นฐานและประสบการณ์ต่างจากเรา ที่ผ่านการเรียนรู้มาไม่เหมือนเรา
ด้วยการให้อภัย และบอกกล่าวให้ผู้นั้นรู้ถึงเหตุและผลในสิ่งที่เขาได้กระทำ ที่เราอาจมองว่าไม่ดี หรือที่เราไม่ชอบใจ เพื่อให้โอกาสผู้นั้นได้รับรู้ รู้ตัว และเพื่อให้ผู้นั้นได้มีโอกาสนำไปแก้ไข ปรับเปลี่ยน เปลี่ยนแปลง ตัวของเขาเอง ให้ดีขึ้น

และ…..
หากเราตอบโต้ผู้ใด ที่ทำสิ่งที่ไม่ดี ที่เราไม่ชอบ หรือที่เราไม่ยอมรับต้องการ ด้วยความไม่ดีที่ไม่ประกอบด้วยความเมตตา กลับไปนั้น จะยิ่งทำให้ผู้นั้นไม่ดีมากยิ่งขึ้น เพราะไม่ได้เป็นการช่วยให้เขาดีขึ้น แต่กลับยิ่งเป็นการทำร้ายซ้ำเติม ที่สร้างความเจ็บปวด ปวดร้าว โกรธแค้น อคติ ในจิตใจ และจะยิ่งทำให้ผู้นั้น แย่ลง

ดังนั้น ก่อนที่เราจะลงโทษผู้ใด เราต้องให้โอกาสผู้นั้นก่อน ด้วยการให้อภัยและให้โอกาส ให้เขาได้มีโอกาสในการแก้ไขเปลี่ยนแปลงพัฒนาตัวเอง

และเช่นเดียวกัน
ในการสอนเด็ก ผู้ใหญ่ทุกคนจะต้องพูดถึงเหตุและผล ให้เด็กเข้าใจก่อนว่า สิ่งใดเป็นสิ่งที่ไม่ดี สิ่งใดเป็นสิ่งที่ไม่ถูกไม่ควร เพื่อให้โอกาสเด็กได้เรียนรู้และตระหนักก่อน เพื่อที่จะได้เกิดการระมัดระวังในการทำสิ่งต่าง ๆ ที่ไม่ดี ก่อนที่เราตัดสินโดยถือเอาตัวเราเองเป็นที่ตั้ง และใจร้อนลงโทษ
แต่เมื่อเรามั่นใจแล้วว่า เด็กได้เกิดการเรียนรู้แล้ว แต่ก็ยังทำ เราจึงค่อยหาวิธีการแก้ไขหรือลงโทษ โดยมีเป้าหมายให้เด็กเกิดผลกระทบในตัวเอง เพื่อที่เขาจะได้มีบทเรียนที่ดีไว้จดจำให้เกิดการพัฒนา ด้วยความเมตตาสงสารห่วงใย และด้วยความปรารถนาดีสูงสุด ในหัวใจของเรา

ดร.พัชริศร์ หัตถวิจิตรกุล
โรงเรียนอริยวิจิตรบัณฑิตย์

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *