Skip to toolbar

คำสอน…..

“การให้ที่ประเสริฐและยิ่งใหญ่ คือ การให้อิสรภาพ”
ดังนี้…..

ไม่มีการให้ใด ๆ ที่จะประเสริฐยิ่งใหญ่ไปกว่า การให้อิสรภาพ

อิสรภาพ คือ อะไร?
อิสรภาพ คือ สภาวะของการเป็นอิสระหรือปลอดรอดพ้น จากการผูกพัน เกาะเกี่ยวเหนี่ยวรั้ง พึ่งพาอาศัย เกาะติดยึดติด หลงเชื่อหลงตาม ห่วงหาอาวรณ์ ฯลฯ กับผู้ใดหรือกับสิ่งใด ทั้งทางร่างกาย ความคิด และจิตใจ

การให้อิสรภาพแก่ผู้ใด เป็นอย่างไร?

การให้อิสรภาพแก่ผู้ใด คือ การเอื้อประโยชน์ให้ผู้นั้น สามารถเป็นอิสระ ปลอดรอดพ้นจากการผูกพัน เกาะเกี่ยวเหนี่ยวรั้ง พึ่งพาอาศัย เกาะติดยึดติด หลงเชื่อหลงตาม ห่วงหาอาลัย ฯลฯ กับผู้อื่นหรือกับสิ่งอื่น ทั้งทางร่างกาย ความคิด และทางจิตใจ

ซึ่งกระทำโดย…..
การให้การชี้แนะสั่งสอน อบรมบ่มเพาะ เปิดโอกาสให้ผู้นั้น ได้เกิดการซึมซับ ฝึกฝน เรียนรู้ ในการคิด พูด และทำ ในภาระหน้าที่ความรับผิดชอบและสิ่งต่าง ๆ ที่จำเป็นและสำคัญของตัวเองได้ด้วยตัวเอง อันจักทำให้ผู้นั้นเป็นผู้ที่นำตัวเองได้ พึ่งพาตัวเองได้ ช่วยเหลือตัวเองได้ ดูแลตัวเองได้ อยู่ด้วยตัวเองได้ คิดเองได้ พูดเองได้ ทำเองได้ มีความสุขด้วยตัวเองได้ มีความภูมิใจในตัวเองได้ มีความมั่นคงในตัวเองได้ฯลฯ
โดยไม่จำเป็นต้องอิงอาศัยผู้ใดไม่ต้องยึดติดกับผู้ใดหรือสิ่งใด ไม่ต้องหลงเชื่อหลงตามผู้ใด ไม่ต้องเหงาเศร้าคิดถึงผู้ใด ไม่ต้องเสียดายสิ่งใด ไม่ต้องเรียกร้องขอสิ่งใดจากผู้ใด ไม่ต้องคอยตามงอนง้อผู้ใด ฯลฯ

แต่…..
การให้อิสรภาพ เป็นการให้ที่ยากยิ่ง ด้วยผู้ให้จักต้องหนักแน่นด้วยคุณธรรมพรหมวิหารสี่ประการ อันมี ความเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา อย่างยิ่งยวด…..

– ผู้ให้ต้องมีความทุ่มเทเพียรพยายาม ในการบอกกล่าว อบรมสั่งสอน จนผู้รับได้เกิดการเรียนรู้เข้าใจ สามารถปฏิบัติได้ด้วยตัวเอง ซึ่งกว่าจะสัมฤทธิ์ผล ผู้ให้อาจต้องสูญเสียกำลังกาย ใจ ความคิด อย่างมากมาย

– ผู้ให้ต้องมีความเสียสละจริงใจ ในการลดทอนอำนาจบทบาทความสำคัญของตนเองลง เพื่อส่งอีกผู้หนึ่งให้ก้าวออกไปจากการเกี่ยวข้องดูแลของตน หรือแม้กระทั่งส่งอีกผู้หนึ่งสูงขึ้นเหนือไปกว่าตน

– ผู้ให้ต้องมีความกล้าหาญเด็ดเดี่ยว ในการตัดความเป็นห่วงกังวล ความทุกข์ร้อนใจ อาลัยอาวรณ์ ออกจากจิตใจ เพื่อให้ผู้รับได้มีโอกาสประสบพบเจอและเรียนรู้ด้วยตนเอง

– ผู้ให้ต้องมีความอดทนอดกลั้นให้อภัย ในการรอคอยผลและยอมรับการผิดพลาด ซึ่งผู้รับต้องใช้ระยะเวลาในการฝึกฝนเรียนรู้ และอาจก่อความผิดพลาดมากมาย จนกว่าจะบรรลุผล

– ผู้ให้ต้องมีความมั่นใจวางใจ ในผลของความดี ซึ่งต้องพร้อมยอมรับความเสี่ยงในการเกิดปัญหาต่าง ๆ รวมถึงความขัดแย้ง เพราะ ระหว่างคำว่า “การละทิ้ง” และ “การละวาง” มีเพียงเส้นกั้นบาง ๆ ที่มองดูแทบจะเป็นสิ่งเดียวกัน ซึ่งผู้มีปัญญาเท่านั้น ที่จะสามารถมองเห็น ฯลฯ

ฉะนั้น…..
สิ่งที่พ่อแม่ผู้ปกครอง พึงให้แก่ลูกหลาน คือ อิสรภาพ
สิ่งที่ครูบาอาจารย์ พึงให้แก่ศิษย์นักเรียน คือ อิสรภาพ
สิ่งที่ผู้ใหญ่ พึงให้แก่ผู้น้อย คือ อิสรภาพ
สิ่งที่ทุกคน พึงเจริญให้แก่กัน คือ อิสรภาพ

ด้วยเพราะ…..
– การให้อิสรภาพ เป็นการให้ที่สร้างความเจริญ ทั้งแก่ผู้รับ และผู้ให้
– การให้อิสรภาพ เป็นการให้ที่สร้างความเจริญ แก่คนทุกคนบนโลก
และ
– การให้อิสรภาพ เป็นการเจริญตน สู่ทางออกของทุกชีวิตบนโลก

บนเส้นทางของหลักธรรม ความ “เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา”
ด้วยหลักธรรม การ “ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว”
สู่หลักธรรม “ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน”
อันเป็นหลักธรรมคำสั่งสอนอันประเสริฐสูงสุด ของพระพุทธเจ้า นั่นแล.

ดร.พัชริศร์ หัตถวิจิตรกุล
โรงเรียนอริยวิจิตรบัณฑิตย์

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *