Skip to toolbar

คำสอน…..

“การศึกษา ต้อง เพิ่มคุณค่า ลดอัตตา แก่ตัวตน”
ตอนที่ 3…..

เมื่อการศึกษามุ่งเน้นที่ “การประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน” แทน “การมีความสุขในชีวิต” ตามที่กล่าวมาแล้วนั้น

การศึกษาก็จะมุ่งเน้นทุกสิ่งทุกอย่างในการเรียนการสอนและเนื้อหาหลักสูตรไปที่ วิชาความรู้เพื่อความเก่งทางโลก ที่ส่งเสริมให้มนุษย์ต่างมุ่งแสวงหาและพัฒนาความเจริญทางวัตถุภายนอก ด้วยการแก่งแย่งแข่งขัน อันจะนำไปสู่การแตกแยกระหว่างหมู่มนุษย์

แทนที่จะเน้นไปที่ วิชาความรู้เพื่อความดีทางธรรม ที่ปลูกฝังให้มนุษย์เกิดการละวางและพัฒนาตนเองที่ความคิดจิตใจ เพื่อการอยู่ร่วมกัน ด้วยการช่วยเหลือเกื้อกูลกัน แบ่งปันกัน มีความรักความเมตตาต่อกัน อันจะนำไปสู่การมีความสุขในชีวิต และความผาสุกร่มเย็นในหมู่มนุษย์ ที่เป็นเป้าหมายของการพัฒนาความเป็นมนุษย์ที่แท้จริง

แต่สิ่งที่เป็นอยู่ เกี่ยวกับการศึกษาในปัจจุบัน คือ

นอกจากการศึกษาจะไป จุดประกายความโลภ เพิ่มความเห็นแก่ตัว เสริมอัตตาตัวตน ให้แก่มนุษย์ ซึ่งนับว่าเป็นสิ่งที่อันตรายมาก แล้ว

การศึกษาก็ยังไม่ได้ช่วยเสริมสร้างพัฒนาศักยภาพของความเป็นมนุษย์ให้ดีขึ้นอีกด้วย ซึ่งข้อนี้เป็นที่น่าเสียดายมาก ทั้ง ๆ ที่ระบบการศึกษามีโอกาสสร้างในสิ่งที่ควรสร้าง แล้ว

นอกจากการศึกษาจะไม่ได้พัฒนาศักยภาพความเป็นมนุษย์ให้ดีขึ้นแล้ว การศึกษายังกลับไปเป็นเครื่องบั่นทอนทำลายคุณค่าของความมนุษย์ลงไปอีกด้วย

จากสิ่งนี้ การศึกษาได้พรากศักดิ์ศรี ความเชื่อมั่น และความภูมิใจในตนเองของเด็กนักเรียนออกไปอย่างตลอดกาล ยากยิ่งที่จะเรียกกลับคืนมา

เหตุที่เป็นเช่นนี้
เป็นเพราะ การศึกษาได้ถูกพัฒนามาผิดทาง
ซึ่งเมื่อเราติดกระดุมเม็ดแรกผิด กระดุมเม็ดที่ติดต่อมา ก็จะผิดหมด ดังนี้
1. การศึกษา ถูกตั้งผิดทาง –เป้าหมาย ผิด
2. การศึกษา ถูกวางผิดทาง – นโยบาย ผิด
3. การศึกษา ถูกมองผิดทาง – แนวทาง ผิด
4. การศึกษา ถูกปฏิบัติผิดทาง – วิธีการ ผิด
5. การศึกษา ถูกประเมินผิดทาง – การบรรลุผล ผิด

ปัญหาเรื่องการศึกษานี้ เป็นเรื่องที่น่าสะเทือนใจที่สุด เพราะชีวิตไม่ได้เรียนรู้เพื่อบรรลุเป้าหมายในการเกิดมาที่แท้จริง แต่หากเกิดมาให้ถูกตกเป็นเหยื่อของสังคม ที่มีผู้นำและผู้ที่มีบทบาทในสังคม ที่ไม่รู้และที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์ ชี้นำต่อ ๆ กันมาอย่างผิดทาง ทำให้เราที่เหลือทั้งหมดเดินผิดทางและหลงทางอย่างหาทางออกไม่ได้อีกด้วย

ในวันนี้ พวกเราทั้งหลายที่เป็นผู้ใหญ่ ที่ได้เดินผ่านกระบวนการศึกษาที่ผิดมา แม้ไม่อาจย้อนคืนไปแก้ไขการศึกษาที่เกิดขึ้นของตัวเราเองก็ตาม แต่สิ่งที่เราสามารถทำได้ คือ ช่วยแก้ไขปัญหาของการศึกษาที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ที่เยาวชนของเรากำลังจะก้าวเดินตามเรามา ที่ทุกวันนี้ยิ่งหลงทางหนักขึ้นมากยิ่งขึ้นอีก

ความจริงของชีวิตในวันนี้ คือ ทุกชีวิตที่เกิดมาบนโลก มีสองชะตากรรมอันหนักหน่วงที่ต้องเผชิญ
ชะตากรรมแรก คือ การถูกตกเป็นเหยื่อของสังคม
ชะตากรรมที่สอง คือ การถูกตกเป็นเหยื่อของการศึกษา

และหากเรารู้และเข้าใจ เราจะทราบอย่างกระจ่างชัดเจนว่า
ด้วยการศึกษาที่ถูกทางเท่านั้น ที่จะทำให้เราสามารถขจัดลบล้างชะตากรรมที่หนักหน่วงทั้งสองออกจากชีวิต ได้อย่างง่ายดาย.

ดร.พัชริศร์ หัตถวิจิตรกุล

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *