Skip to toolbar

๔๔.การพัฒนาตนเอง:…..
การถ่ายทอดความรู้จากผู้สอนสู่ผู้เรียน (ต่อ)
ในการถ่ายทอดความรู้ ผู้สอนจะต้องไม่ถ่ายทอด อคติ ทัศนคติ นิสัย หรือพฤติกรรม ที่ไม่ดีหรือในทางลบ แก่ผู้เรียน
ในข้อนี้ ผู้สอนจะต้องสอนผู้เรียนด้วยความเมตตากรุณาสูงสุด พร้อมทั้งระมัดระวังตัวเอง ไม่ให้มีการแสดงออกทางความคิด ทัศนคติ คำพูด การกระทำ นิสัย หรือพฤติกรรม ต่าง ๆ ที่ไม่ดีที่มีอคติต่อผู้เรียน เพื่อไม่ให้เป็นแบบอย่างที่ไม่ดีแก่ผู้เรียน เพื่อไม่ให้ผู้เรียนถูกทำลายจิตใจตัวตนที่ดีไป และเพื่อรักษาความรู้นั้นให้บริสุทธิ์ด้วยความดี
กล่าวคือ ผู้สอนไม่ใช้อำนาจข่มขู่ผู้เรียน ไม่วางตนเหนือผู้เรียน ไม่มีอคติหรือทัศนคติต่อผู้เรียนในทางลบ ไม่เอื้อนเอ่ยวาจาคำพูดที่หยาบคายหรือไม่สุภาพ แต่พูดจากับผู้เรียนด้วยการให้ความเคารพ ความเสมอภาค และการให้เกียรติ ไม่แสดงอารมณ์หรือมีพฤติกรรมที่ไม่ดีต่อผู้เรียน เช่น ไม่แสดงความโกรธโมโห หรือประชดประชันผู้เรียน ด้วยคำพูดหรืออากัปกิริยาที่ไม่ดี และไม่มีทัศนคติต่อผู้เรียนในทางลบ เช่น ด่าว่าตำหนิผู้เรียนว่าไม่ฉลาดหรือเข้าใจยาก ไม่เปรียบเทียบผู้เรียนคนหนึ่งกับผู้เรียนอีกคนหนึ่ง ว่าคนนี้เก่งกว่าหรือดีกว่าอีกคนหนึ่ง เป็นต้น
หากผู้สอนไม่มีความเมตตา ไม่อดทนอดกลั้น ไม่ระมัดระวังตนเองในการสอนต่อผู้เรียน ผู้สอนจะไม่สามารถมอบความรู้จริงแท้แก่ผู้เรียนได้ เพราะความรู้จริงแท้จะต้องมาจากเจตนาที่ดีที่่สะอาดบริสุทธิ์ด้วย ดังนั้น ความรู้ใดหากถูกถ่ายทอดด้วยอคติ ทิฐิ อัตตาตัวตน ของผู้สอน ความรู้นั้นจึงมิใช่ความรู้จริงแท้ แต่เป็นความรู้ที่ถูกปนเปื้อนด้วยคำพูดการกระทำที่ไม่สะอาดบริสุทธิ์ และที่เจือด้วยความรู้สึกที่ไม่ดีไปเสียแล้ว.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *