วันที่ 196 หลักธรรมความคิด: – บุคคลนั้นมีความคิดว่าตนเองบกพร่องหรือด้อยค่ากว่าผู้อื่นในสิ่งที่ตนเห็นว่าสำคัญ จึงขาดความมั่นใจในตนเอง กลายมาเป็นความเกรงกลัวต่อผู้ที่มีหรือเป็นมากกว่าตน ซึ่งหากบุคคลเพิ่มความคิดเข้าไปว่า ตนสามารถพัฒนาตนเองในสิ่งที่ดีมีประโยชน์ได้เสมอหากตนมีความตั้งใจพยายามอดทน แม้อาจต้องใช้เวลาแค่ไหน ก็จะเกิดแรงบันดาลใจและความมั่นใจในตนเอง จึงคิดที่จะเข้าหาผู้ที่ตนเห็นว่าสำคัญด้วยการเห็นประโยชน์คุณค่าในผู้นั้นด้วยความคิดด้านบวก แทนที่จะมีความคิดเกรงกลัวผู้นั้นด้วยความคิดด้านลบ …..

read more

วันที่ 195 หลักธรรมความคิด: การมีความคิดเกรงกลัวผู้อื่น เกิดจากการขาดความเข้าใจที่ถูกต้อง และถูกเสริมเติมแต่งด้วยความคิดที่ผิด บุคคลมีความคิดเช่นนี้อาจมีเหตุต่าง ๆ ดังนี้ – บุคคลนั้นให้ความสำคัญในชีวิตผิดด้าน เช่น หากุมีความคิดเกรงกลัวผู้อื่นในเรื่องทรัพย์สินเงินทองหรือยศถาบรรดาศักดิ์ หมายถึงบุคคลนั้นให้ความสำคัญเรื่องความมั่งคั่งร่ำรวย และเมื่อตนมีไม่ทัดเทียมผู้อื่น จึงเกิดความรู้สึกเกรงกลัวผู้ที่มีมากกว่าตน หรือ หากคิดเกรงกลัวผู้อื่นเรื่องความรู้ความสามารถ หมายถึงบุคคลนั้นให้ความสำคัญเรื่องความเก่ง และเมื่อตนมีไม่เสมอ จึงรู้สึกเกรงกลัวผู้ที่เก่งกว่าตน เหล่านี้ เป็นต้น ซึ่งเป็นการให้ความสำคัญผิดทาง …..

read more

วันที่ 194 หลักธรรมความคิด: การเป็นผู้ที่มีความคิดเกรงกลัวผู้อื่นอยู่ในจิตใจ เกิดจากการที่ผู้นั้นขาดหลักยึดเหนี่ยวจิตใจ จึงเกิดความไม่มั่นคงในจิตใจตนเอง กลัวเกรงผู้อื่นที่ตนคิดว่าอาจมีดีเหนือตน แต่หากผู้ใดเข้าถึงหลักธรรมะของพระพุทธเจ้า ก็จะไม่มีความเกรงกลัวต่อผู้ใดอยู่เลย แม้ผู้นั้นจะสูงส่งเก่งกาจเลิศเลอเพียงไร เพราะเพียงสิ่งเดียวที่บุคคลนั้นยึดถืออยู่ คือ ความศรัทธาที่มั่นคงต่อคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า อันมี การคิดดี พูดดี ทำดี และเชื่อ การทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว …..

read more

วันที่ 193 หลักธรรมความคิด: การแก้ไขเปลี่ยนแปลงความคิดเกรงกลัวผู้อื่น: ความคิดเกรงกลัวผู้อื่น โดยบุคคลอาจคิดว่าผู้อื่นมีลักษณะอาการน่ากลัวน่าเกรงขาม แล้วตนจึงเกิดความรู้สึกว่าตนด้อยกว่าหรืออ่อนแอกว่านั้น เป็นความคิดที่ผู้คิดได้ผนวกความฟุ้งซ่านส่วนเกินเข้าไปในจิตใจ ทำให้เจ้าตัวสูญเสียการยึดอยู่กับความจริง ขาดความเป็นตัวของตัวเอง ไม่มองเหตุการณ์ด้วยการใช้เหตุและผล ทำให้เกิดการปิดกั้นการแสดงออกและการแสดงตัวตนของตัวเองต่อผู้อื่น ที่ทำให้ผู้อื่นไม่มีโอกาสเข้าใจตนเอง และตนเองก็ไม่สามารถเข้าถึงธรรมชาติหรือความจริงของผู้อื่นได้ ความคิดเกรงกลัวผู้อื่นในลักษณะเช่นนี้เป็นความคิดที่ผิด ที่เป็นเครื่องกีดขวางการพัฒนาตนเองสู่ความสุขและความเจริญ สมควรที่เจ้าของความคิดจะต้องกำจัดความคิดกลัวเช่นนี้ออกไปเสีย …..

read more

วันที่ 192 หลักธรรมความคิด: (ต่อจากวันที่ 191) ความรู้สึกของเราต่อผู้นั้น: เช่น ประหม่า ไม่กล้าเข้าหา ไม่กล้าสู้หน้า ไม่อยากปะทะ อยากหลบหลีก ไม่กล้าตอบโต้ รู้สึกกลัว รู้สึกไม่สบายใจ ไม่วางใจ รู้สึกตัวเองอ่อนแอ ตนเองต่ำต้อยน้อยค่า สูญเสียความเป็นตัวของตัวเอง สูญเสียความมั่นใจในตนเอง ฯลฯ อคติของเราต่อผู้นั้น: เช่น กลัวว่าผู้นั้น อาจข่มเรา มองเราไม่ดี ตำหนิเรา ดูแคลนเรา มองเราเป็นผู้น้อย มองเราเป็นผู้ด้อยปัญญา มองเราไม่มีความสำคัญหรือไม่มีความหมาย ฯลฯ นิสัยของเรา: ขี้กลัว ไม่กล้าแสดงออก ไม่มีความมั่นใจในตนเอง …..

read more

วันที่ 191 หลักธรรมความคิด: 7. คิดเกรงกลัวผู้อื่น ความคิดเกรงกลัวผู้อื่น ในที่นี้หมายถึงความเกรงต่อผู้อื่นในระดับที่มากเกินไปจนเกิดความรู้สึกเกร็งและกลัว อันเป็นผลให้เราไม่กล้าที่จะทำในสิ่งที่เหมาะสมถูกต้องแก่เหตุการณ์ เพราะเรามีความเกร็งกลัวนี้ปิดกั้นความคิดและการแสดงออกของเรา จนสูญเสียความมีเหตุและผลและความเป็นธรรมชาติของตัวเองไป ความคิดของเราต่อผู้นั้น: คิดว่าผู้นั้นอยู่เหนือเรา ซึ่งอาจเป็นในด้านต่าง ๆ ได้ เช่น คิดว่าเขามีสถานะหรือตำแหน่งสูงกว่าเรา มีฐานะการเงินดีกว่าเรา มีหน้าที่การงานสูงกว่าหรือดีกว่าเรา มีความรู้มากกว่าเรา มีความสามารถมากกว่าหรือเก่งกว่าเรา เด่นดังกว่าเรา ดูดีกว่าเรา หรือมีดีกว่าเรา ต่าง ๆ เหล่านี้ เป็นต้น …..

read more

วันที่ 190 หลักธรรมความคิด: ความคิดหวาดระแวงสงสัยในผู้อื่น นอกจากเป็นการสร้างกรรมไม่ดีต่อผู้อื่นแล้ว ยังเป็นการนำความทุกข์มาสู่ตนในอีกรูปแบบหนึ่งด้วย เพราะความคิดหวาดระแวงสงสัยว่า ผู้อื่นอาจจะมาทำไม่ดีกับตนทำให้ผู้นั้นเกิดความคิดต้องการปกป้องตนเอง หรืออยากตอบโต้ผู้อื่นก่อนตนเป็นฝ่ายถูกกระทำ จึงอาจทำให้เกิดการแสดงสีหน้าท่าทาง วาจาคำพูด หรือพฤติกรรมการกระทำ ที่ไม่ดีหรือไม่เหมาะสม อันเป็นเหตุจากการที่บุคคลตีความผิดพลาดหรือตีความเกินเลยจากความเป็นจริง ทำให้อาจเกิดการเข้าใจผิดหรือเกิดความขัดแย้ง ฉะนั้น ความคิดหวาดระแวงสงสัยในผู้อื่นจึงเป็นสิ่งที่ควรละ บุคคลที่ไม่มีความคิดหวาดระแวงสงสัยในผู้อื่นจะสามารถมองเห็นผู้อื่นตามความเป็นจริง ทำให้มีการตอบสนองต่อผู้อื่นหรือการแก้ไขปัญหาเป็นไปตามความเป็นจริง ไม่ถูกปนเปื้อนหรือเบี่ยงเบนด้วยความคิดหวาดระแวงสงสัย ซึ่งทำให้บุคคลนั้นสามารถรักษาความดีของตน ด้วยการเกี่ยวข้องกับผู้อื่นด้วยการไม่ให้โทษ ด้วยจิตใจที่สะอาดบริสุทธิ์.

read more

วันที่ 189 หลักธรรมความคิด: (ต่อจากวันที่ 188) – บุคคลนั้นมีทัศนคติที่ไม่ดีต่อผู้อื่น หรือเรียกว่ามีอคติต่อผู้อื่นนั่นเอง บุคคลที่มีความคิดต่อผู้อื่นในทางที่ไม่ดีมักเกิดความระแวงสงสัยในผู้อื่น ว่าผู้อื่นจะคิดไม่ดีหรือทำไม่ดีกับตน และจิตใจของผู้ที่มีอคติจะไม่สามารถมีความสงบสุขเกิดขึ้นได้เลย ซึ่งในความเป็นจริงผู้อื่นที่ถูกระแวงสงสัยนั้นอาจจะดีหรือไม่ดีก็ได้ แต่ผู้ที่มีอคติจะมองผู้อื่นเกินเลยจากความเป็นจริงเสมอ เช่น หากผู้อื่นนั้นดี ก็จะมองไปว่าไม่ดี หรือหากผู้อื่นนั้นมีความไม่ดีอยู่บ้าง ก็จะมองเป็นว่าไม่ดีเป็นอย่างมาก โดยผู้ที่มีอคติจะเอาความคิดที่ไม่ดีของตนมาปนเพิ่มความไม่ดีให้แก่ผู้อื่น ซึ่งเป็นสิ่งผิด ที่เป็นการให้ร้ายป้ายสีผู้อื่น และสุดท้ายตนก็เกิดความหวาดระแวงสงสัยผู้อื่นจากความคิดที่อคติของตน …..

read more

วันที่ 188 หลักธรรมความคิด: (ต่อจากวันที่ 187) – บุคคลนั้นขาดการยึดมั่นในความจริงของตนเอง ซึ่งเกิดจากการไม่มีหลักในการดำเนินชีวิตที่ถูกต้องดีงาม หรืออาจมีแต่ไม่มั่นคงแข็งแรง หมายถึง ไม่มีสูตรตายตัวในชีวิต ทำให้การคิด พูด ทำ การเกี่ยวข้อง และการอยู่ร่วมกับผู้อื่นไม่มีความมั่นคงแน่ใจว่า สิ่งใดถูกหรือไม่ถูก สิ่งใดควรหรือไม่ควร แต่เมื่อได้รับผลจากสิ่งที่ตนได้ทำ สะท้อนจากผู้อื่นกลับมาหาตน ซึ่งผู้คนล้วนต่างมีความคิด คำพูด การกระทำ ที่แตกต่างกันออกไป แต่บุคคลนั้นพยายามปรับเปลี่ยนตนเองเพื่อให้ได้รับการสนับสนุนยอมรับจากผู้อื่น หรือพยายามทำเพื่อป้องกันการไม่ยอมรับจากผู้อื่น เพื่อต้องการให้ผู้อื่นมองตนว่าดี บุคคลนั้นจึงเกิดความไม่เป็นตัวของตัวเอง เปลี่ยนไปมาตามความคิด คำพูด การกระทำของคนอื่น ตามแต่ว่าจะไปเจอะเจอกับใคร หรือมีความคิดเห็นตามใครไป ซึ่งอาจมีทั้งสิ่งดีหรือไม่ดี ซึ่งเมื่อบุคคลนั้นมีสิ่งที่ผู้คนชื่นชมเห็นคุณค่า บุคคลนั้นก็จะเกิดความปลื้มใจดีใจ และเมื่อผู้คนติเตียน บุคคลนั้นก็จะเกิดความหดหู่เสียใจ เสมือนการอยู่ในชีวิตด้วยการปล่อยให้ผู้อื่นเป็นหลักให้ตัวเอง ชีวิตจึงไม่มีความมั่นคงแน่นอน เปลี่ยนแปลงไปมาตามผู้อื่น เปรียบเหมือนการเล่นเสี่ยงทายเดาใจผู้คน…

read more

วันที่ 187 หลักธรรมความคิด: (ต่อจากวันที่ 186) – บุคคลนั้นขาดความวางใจในสิ่งที่อาจเกิดขึ้นกับตน ซึ่งเป็นผลมาจากการขาดความมั่นใจในการกระทำของตนว่าเป็นสิ่งดีถูกต้องเหมาะสมแล้ว บุคคลใดเมื่อขาดความวางใจยอมรับในสิ่งที่อาจเกิดขึ้นกับตนจากการกระทำของตน บุคคลนั้นก็จะเกิดความลังเลระแวงสงสัยผู้อื่นว่าจะมาทำไม่ดีกับตนแทน …..

read more
Skip to toolbar