Skip to toolbar

วันที่ 166
หลักธรรมความคิด:
การแก้ไขเปลี่ยนแปลงความคิดน้อยใจ ในผู้อื่น:
คำว่า “น้อย” ตรงกันข้ามกับคำว่า “ใหญ่” และหากเราพิจารณาความหมายของคำว่า “ใจน้อย” โดยเปรียบเทียบกับสิ่งที่ตรงกันข้ามกัน เราอาจเอาคำว่า “ใจน้อย” เปรียบเทียบกับ คำว่า “ใจกว้าง” จะทำให้เรารู้ว่าคุณลักษณะของความ “น้อยใจ” หรือ ความมี “ใจน้อย” เป็นสิ่งที่ไม่น่าพึงปรารถนา
ดังนั้น เราอาจตีความได้ว่า ความคิดที่ทำให้เราเกิดความน้อยใจ อาจมาจากการที่เรามีความ “ใจกว้าง” ไม่พอ ซึ่งเป็นเพราะเราใช้ปัญญาในการการพินิจพิจารณาไม่มากพอ จึงทำให้เราไม่เข้าใจผู้อื่นมากพอ ยังมีความคิดเผื่อแผ่ถึงผู้อื่นไม่ดีพอ ยังไม่รู้จักอดทนรอคอยให้ผู้อื่นเข้าใจเรามากพอ หรือไม่รอเวลาให้ผู้อื่นรู้ถึงคุณค่าในตัวเรา แต่เราด่วนสรุปไปเอง โดยเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง ด้วยความเห็นแก่ตัวของตัวเองว่า “ผู้อื่นไม่เข้าใจเรา” โดยที่เราไม่ได้คิดย้อนถามตัวเองว่า “แล้วเราล่ะ เข้าใจเขาหรือเปล่า?” ฉะนั้น การมีใจไม่กว้าง หรือ ใจน้อย ในที่นี้ หมายถึง การคำนึงถึงความรู้สึกและความต้องการความพอใจของตนเองฝ่ายเดียว การคาดหวังให้ผู้อื่นมาเข้าใจตนฝ่ายเดียว โดยไม่ได้คิดเผื่อแผ่ถึงความรู้สึกของผู้อื่น และไม่ได้เข้าใจว่า ผู้อื่นก็มีความคิดความรู้สึกของเขา เช่นเดียวกับเราเหมือนกัน
…..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *