Skip to toolbar

วันที่ 117
หลักธรรมความคิด:
การทำความดีของเราต่อบุคคลอื่นนั้น เราจำเป็นต้องใช้ปัญญาในการพินิจพิจารณาอย่างรอบคอบให้มั่นใจว่า เรากระทำเพื่อประโยชน์สุข และความเจริญก้าวหน้า ของอีกฝ่ายหนึ่งที่เป็นผู้รับอย่างแท้จริง โดยที่เราต้องมีความซื่อตรง ความจริงใจ และมีเจตนาอันบริสุทธิ์ ไม่กระทำอย่างมีผลประโยชน์แอบแฝง หรือมีนัยยะซ่อนเร้น และไม่เป็นการเสแสร้งแกล้งทำ หรือหลอกลวง ให้อีกฝ่ายหนึ่งสบายใจ หรือเข้าใจว่าเราดีหรือจริงใจต่อเขา แต่แท้ที่จริง กลับเป็นการให้โทษภัยแก่เขาในภายหลัง และไม่เป็นการกระทำเพราะเราต้องการหลีกเลี่ยงไม่ให้มีโทษตกมาถึงเรา และไม่เป็นการกระทำเพราะเราต้องการผลประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่ง ให้ย้อนกลับมาหาเรา ซึ่งการกระทำการเหล่านี้ไม่ใช่เป็นการทำความดี เพราะเราไม่ได้มีความบริสุทธิ์ใจความจริงใจ ต่ออีกฝ่ายหนึ่งอย่างแท้จริง
…..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *