Skip to toolbar

วันที่ 110
หลักธรรมความคิด:
22. ให้ความหวังดี
ให้ความหวังดีแก่ผู้อื่น ไม่เพียงแต่เราให้ความรู้สึกดี ๆ ของเราแก่ผู้อื่น เรายังต้องทำจิตใจของเราให้เกิดความหวังดี เพื่อแผ่ให้กับผู้อื่นด้วย ด้วยการตั้งจิตใจของเราไว้ด้วยความหวังดีและความปรารถนาดีของเราอย่างจริงใจและบริสุทธิ์ใจ อยากให้ผู้ที่เราเกี่ยวข้องทั้งหมดทุกคนได้ดี ให้พบเจอกับสิ่งดี และมีความสุขความเจริญยิ่งขึ้นไป ซึ่งถึงแม้บุคคลนั้นอาจเป็นคนที่ไม่ดี หรือทำกับเราไม่ดีที่เราอาจไม่่พอใจเขาก็แล้วแต่ แต่เรายังต้องยึดมั่นในหลักธรรมคำสอน ด้วยการเข้าใจสัจธรรมความจริง เกี่ยวกับสภาวะธรรมชาติตัวตนที่มีความแตกต่างระหว่างบุคคล ที่คนแต่ละคนต่างมีต้นเหตุที่มาของตนเองต่างกัน จึงทำให้มีความคิด พฤติกรรม คำพูด การกระทำ ที่ไม่เหมือนกัน อันเป็นต้นเหตุทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างบุคคล เกิดการไม่เข้าใจกัน และแตกแยกกัน แต่โดยในความเป็นจริงแล้ว ไม่ว่าบุคคลใดจะแสดงบทบาทตัวตนของเขาอย่างไร ซึ่งอาจมีทั้งดีและไม่ดี และอาจทำให้เราพอใจหรือไม่พอใจก็ตาม แต่สิ่งที่เราต้องยืนหยัดไว้ให้ได้อย่างมั่นคง คือ การรักษาบทบาทหน้าที่ของเราไว้ให้ดีที่สุด ด้วยการรักษาความดีของเราทั้งหมดไว้อย่าให้สูญหายเสื่อมคลาย
…..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *