Skip to toolbar

วันที่ 105 หลักธรรมความคิด: 17. ให้สติ ให้สติแก่ผู้อื่น ความหมายของสติในที่นี้ คือ สติทางธรรม อันหมายถึง การรู้จักผิดชอบชั่วดี รู้ว่าสิ่งใดดีสิ่งใดควร รู้ว่าสิ่งใดไม่ดีสิ่งใดไม่ควร และรู้จักยับยั้งชั่งใจตนเองในการทำสิ่งไม่ดีไม่ควร ผู้ที่ขาดสติอาจเป็นคนมักโกรธ ที่มีนิสัยใจร้อนหุนหันพลันแล่น ชอบแก้ไขปัญหาด้วยการใช้ความรุนแรงทำร้ายผู้อื่น หรือเป็นผู้ที่มีจิตใจแค้นเคืองอาฆาต ชอบแก้ไขปัญหาด้วยการแก้แค้นล้างแค้นทำคืนผู้อื่น หรืออาจเป็นผู้ที่มีนิสัยขี้น้อยใจ ชอบแก้ไขปัญหาด้วยการประชดชีวิตคิดสั้นทำร้ายตนเอง เหล่านี้ เป็นต้น ซึ่งหากผู้ใดขาดสติขาดการยั้งคิดไตร่ตรองการตัดสินใจแก้ไขปัญหา ผู้นั้นสามารถให้โทษและทำร้ายผู้อื่นและตัวเองได้ ดังนั้น หากเราสามารถเป็นสติเตือนใจให้กับผู้ที่ขาดสติได้ ด้วยการบอก สอน ชี้แนะ ให้บุคคลนั้นได้รู้ว่าสิ่งใดดีสิ่งใดควร จนเขาสามารถละวางจากการทำสิ่งที่ไม่ดี และหันกลับมาทำดีได้ ถือว่าเราเป็นผู้ที่ได้ให้คุณประโยชน์ ทั้งกับตัวบุคคลนั้น ๆ และกับผู้อื่นที่เขาเกี่ยวข้องด้วย ได้อย่างมากมาย …..

read more

วันที่ 104 หลักธรรมความคิด: 16. ให้แนวทาง ให้แนวทางแก่ผู้อื่น ให้คำแนะนำปรึกษากับผู้อื่นเพื่อใช้ในการแก้ไขและพัฒนาตนเอง การให้แนวทางมีหลายอย่าง อาทิ การให้แนวทางในการทำงาน การเรียน การดำเนินชีวิต การจัดการแก้ไขปัญหาในเรื่องต่าง ๆ เช่น การแก้ไขปัญหาความสัมพันธ์และการเกี่ยวข้องกับผู้อื่น การปรับเปลี่ยนและการพัฒนาตนเอง ฯลฯ ในการให้แนวทางนั้น เราจะต้องมั่นใจว่าเป็นแนวทางที่ดีและถูกต้อง ซึ่งเมื่อผู้รับนำไปปฏิบัติแล้วจะไม่ทำให้เกิดการเสียหายต่อผู้รับหรือเกิดผลกระทบต่อผู้อื่น และเราต้องมั่นใจว่าผู้รับเข้าใจในสิ่งที่เราแนะนำจริง ๆ และหากเรารู้ไม่จริงหรือไม่มั่นใจในเรื่องใดจริง เราไม่สมควรให้คำชี้แนะแก่ผู้อื่นเป็นอย่างยิ่ง เพราะแทนที่จะเกิดประโยชน์ กลับทำให้เกิดโทษและเป็นอันตรายต่อผู้รับได้ แนวทางที่ดีและถูกต้อง จะต้องเป็นแนวทางที่ทำให้ผู้รับ เมื่อนำคำแนะนำไปปฏิบัติ จะมีแต่การพัฒนาขึ้นเจริญขึ้นเท่านั้น …..

read more

วันที่ 103 หลักธรรมความคิด: 15. ให้อภัย ให้อภัยแก่ผู้อื่น ด้วยการไม่ถือโทษโกรธเกลียด ไม่แค้นเคืองอาฆาต เข้าใจและยอมรับธรรมชาติของผู้อื่นที่แตกต่างจากเรา อันมี ชาติกำเนิด การเลี้ยงดู สภาพสังคม สิ่งแวดล้อม การศึกษา ประสบการณ์ความรู้ ฯลฯ ที่แตกต่างกัน ที่ทำให้คนเราแต่ละคนต้องมีความแตกต่างกันออกไปเป็นธรรมดา ทั้งในด้านความคิด อุปนิสัย จิตใจ ความถนัด ความชอบ ความสนใจ เป้าหมาย พฤติกรรม การกระทำ คำพูด การแสดงออก ฯลฯ การให้อภัยผู้อื่น คือ การเข้าใจและยอมรับในตัวผู้อื่น ที่เขาคิด พูด ทำ และเป็นแตกต่างจากเรา ซึ่งหากเราคิดได้ เราก็จะเข้าใจว่า หากเรามีชีวิตและประสบการณ์เหมือนกันกับเขา เราก็จะคิดและทำเหมือนกับเขา…

read more

วันที่ 102 หลักธรรมความคิด: 14. ให้โอกาส ให้โอกาสแก่ผู้อื่น ให้ผู้อื่นมีโอกาสได้รับประสบการณ์และมีโอกาสได้เรียนรู้ โดยเฉพาะผู้ด้อยโอกาสหรือผู้ที่มีศักยภาพแต่ขาดโอกาส เพื่อให้ผู้นั้นได้เกิดการพัฒนาตนเองและพบกับความเจริญก้าวหน้า การให้โอกาสสามารถให้ได้ในหลายทาง เช่น ให้เงินทุน ให้ความรู้ ให้หน้าที่การงาน ให้ความรับผิดชอบ ให้เวลา ฯลฯ และอดทนรอคอยเพื่อให้ผู้ได้รับโอกาสนำสิ่งที่ได้รับไปต่อยอด และเมื่อบุคคลผู้ได้รับโอกาสนั้นเกิดการพัฒนาตนเอง ผู้รับผู้นั้นก็จะเกิดความสุขใจความภูมิใจในตัวเอง อันเป็นสิ่งที่มีคุณค่ายิ่ง …..

read more

วันที่ 101 หลักธรรมความคิด: 13. ให้ความสำคัญ ให้ความสำคัญต่อผู้อื่น ทั้งทางกาย วาจา ใจ อย่างเสมอภาคเท่าเทียมกัน โดยไม่มีอคติ ไม่ลำเอียง ไม่เลือกปฏิบัติเฉพาะกับบุคคลที่เราเห็นว่าสำคัญหรือพึงพอใจ ไม่แบ่งพรรคแบ่งพวก ไม่ปล่อยปละละเลยผู้ใดให้รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ มองทุกคนมีความสำคัญเท่าเทียมกัน ไม่แบ่งแยกคนด้วยฐานะ ชื่อเสียง ความเด่นดัง ฯลฯ ไม่ทอดทิ้งโดยเฉพาะผู้ที่มีสถานะด้อยกว่าหรือต่ำกว่าเรา หรือผู้ที่มักถูกผู้คนในสังคมบางคนมองข้ามหรือดูแคลน เช่น คนจน คนพิการ เด็กหรือคนชราในบางกรณี เป็นต้น ซึ่งเขาเหล่านี้ไม่ได้รับความสำคัญจากคนในสังคมอย่างเท่าที่ควรอยู่แล้ว และยิ่งต้องมาสูญเสียความสำคัญจากเราอีก การให้ความสำคัญถือเป็นการให้เกียรติ ให้ขวัญกำลังใจ และให้การยกย่องชื่นชมอีกทางหนึ่ง อีกทั้งยังเป็นการให้คุณค่าแก่ผู้อื่นที่สำคัญ โดยเฉพาะกับผู้ที่ทำความดี ทำให้เพิ่มคุณค่าให้กับผู้นั้น และเป็นการสร้างค่านิยมที่ดีให้กับสังคม …..

read more

วันที่ 100 หลักธรรมความคิด: 12. ให้กำลังใจ ให้กำลังใจแก่บุคคลอื่น ทางคำพูดหรือการกระทำด้วยความจริงใจ ให้บุคคลนั้นได้รับกำลังใจ สามารถละวางจากความทุกข์ในอดีต และหันมาแก้ไขปรับปรุงตนเองเพื่อทำให้อนาคตดีขึ้น ด้วยการทำความดีแทน คำพูดที่พูดต้องเป็นคำพูดที่จริง ไม่เป็นคำโกหกหรือการบิดเบือนจากความเป็นจริง ที่อาจทำให้ผู้ฟังเกิดความรู้สึกที่ดีแต่เป็นแค่ชั่วคราว และเมื่อผู้นั้นมารับรู้ความจริงในภายหลัง ก็อาจจะเกิดการเสียความรู้สึกที่ดีไป นับว่าเป็นสิ่งไม่ดีเป็นอย่างมาก ดังนั้น เราต้องพูดให้ผู้ฟังรู้เห็นถึงความเป็นจริง ให้เขายอมรับความจริง และให้เขาสามารถปล่อยวางกับความทุกข์ใจในความจริงที่เกิดขึ้น เพื่อให้เขาได้มีความสุขจากการได้ปล่อยวางในสิ่งที่ผ่านไป พร้อมที่จะมองไปข้างหน้า และคิดแก้ไขปรับปรุงพัฒนาตนเองให้ดีขึ้นแทน คำพูดที่พูดต้องเป็นคำพูดที่ดี ไม่เป็นคำพูดที่เสริมอคติ แต่ต้องเป็นคำพูดที่ทำให้บุคคลนั้นเกิดการละจากทิฐิหรืออคติ เช่น หากบุคคลนั้นมีความขัดแย้งกับอีกบุคคลหนึ่ง ต้องพิจารณาอย่างแยบคายว่าใครผิดใครถูก ไม่เข้าข้างผู้ฟัง ทำให้เกิดอคติกับอีกฝ่ายตรงข้ามเพิ่มขึ้น แต่พูดให้ผู้ฟังเข้าใจในความเป็นจริงและเข้าใจในความแตกต่างในธรรมชาติของคน โดยไม่เกิดการเพ่งโทษหรือเกิดความโกรธเกลียดต่ออีกบุคคลหนึ่ง แต่เกิดความสุขในการได้ปล่อยวางจากผู้อื่น และกลับมาคิดแก้ไขพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นแทน …..

read more

วันที่ 99 หลักธรรมความคิด: 11. ให้การยกย่องชื่นชม ให้การยกย่องชื่นชมแก่บุคคลอื่น ซึ่งบุคคลนั้นอาจเป็นบุคคลที่เหมาะสมแก่การยกย่องชื่นชมโดยพื้นฐานอยู่แล้ว หรืออาจเป็นบุคคลใด ๆ ที่แสดงการกระทำที่สมควรแก่การยกย่องชื่นชม โดยบุคคลหรือการกระทำของบุคคลที่เหมาะสมแก่การยกย่องชื่นชม ประกอบด้วย บุคคลที่มีคุณค่าในตัวเอง บุคคลที่แสดงออกถึงคุณค่าของตัวเอง และบุคคลที่ให้คุณค่าแก่ผู้อื่นหรือส่วนรวม เช่น ทำความดี แสดงถึงตัวตนหรือแสดงออกในสิ่งที่ดี แสดงความสามารถในสิ่งที่เกิดประโยชน์และสร้างสรรค์ ให้ประโยชน์หรือให้ความร่วมมือในการให้ประโยชน์ ฯลฯ โดยเราต้องให้การยกย่องชื่นชมด้วยความจริงใจ ทั้งทางกาย วาจา และใจ เพื่อแสดงการยอมรับในบุคคลนั้น เชิดชูบุคคลนั้นเพื่อให้เป็นตัวอย่างที่ดี และเป็นขวัญกำลังใจให้บุคคลนั้นได้รักษาและพัฒนาคุณค่าในตัวเองและการให้คุณค่า ให้ดียิ่งขึ้นไปอีก …..

read more

วันที่ 98 หลักธรรมความคิด: 10. ให้ความเคารพนับถือ ให้ความเคารพนับถือแก่ผู้สมควรแก่การเคารพนับถือ อันมี บุคคลที่เป็นคนดี บุคคลที่มีตำแหน่งหน้าที่สำคัญกว่าเรา และบุคคลที่ให้คุณประโยชน์แก่เราหรือแก่ส่วนรวม ด้วยการแสดงถึงการมีสัมมาคารวะ การเคารพนอบน้อม และการมีความอ่อนน้อมถ่อมตน ทั้งทางกาย วาจา และใจ พร้อมทั้งตระหนักถึงสถานะและบทบาทหน้าที่ของเราในฐานะผู้น้อย เพื่อสร้างค่านิยมที่ดี และเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ผู้อื่น และเพื่อรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีของสังคมที่ดีงาม …..

read more

วันที่ 97 หลักธรรมความคิด: 8. ให้เกียรติ ให้เกียรติแก่ผู้อื่น ด้วยการปฏิบัติตนต่อผู้อื่นด้วยความสุภาพอ่อนโยนเสมอเหมือนกัน ไม่ว่าบุคคลนั้นจะมีสถานะทางสังคมหรือสถานภาพในทางใด ๆ ก็ตามที่อาจสูงกว่าหรือต่ำกว่าเรา ด้วยการให้เกียรติทั้งทางกาย วาจา และใจ 9. ให้ความเกรงใจ ให้ความเกรงใจต่อบุคคลอื่น ด้วยการไม่รบกวนหรือละเมิดสิทธิส่วนบุคคลในทุก ๆ เรื่อง ไม่ว่าบุคคลนั้นจะเป็นใครก็ตาม เราควรมีความเข้าใจต่อทุกคนโดยเสมอภาค ไม่เลือกปฏิบัติหรือเกรงใจเฉพาะบุคคลที่อยู่สูงกว่าเรา และโดยเฉพาะกับบุคคลที่เราสนิทและมักมองข้ามไป …..

read more

วันที่ 96 หลักธรรมความคิด: 6. ให้ข้อมูลความรู้ ให้ข้อมูลความรู้ที่เป็นจริงและถูกต้อง ที่ทำให้ผู้รับนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ในการกระทำการต่าง ๆ และเพื่อให้ผู้รับได้มีมุมมองทัศนคติที่กว้างขวางลึกซึ้งและถูกต้องแม่นยำ เพื่อประโยชน์ในการตัดสินใจแก้ไขปัญหา และการพัฒนาตนเองของผู้รับ 7. ให้โอกาส ให้โอกาสแก่ผู้อื่น ที่ทำให้ผู้อื่นได้เกิดการเรียนรู้และการแก้ไขปรับปรุงและพัฒนาตนเองตามธรรมชาติการเรียนรู้ของแต่ละบุคคล ซึ่งขึ้นอยู่กับปัจจัยสำคัญ 2 สิ่ง คือ เวลา และ ปัญญา …..

read more