Skip to toolbar

วันที่ 35
การอยู่: (ต่อจากวันที่ 34)

และเป็นทางเดียวที่จะพาเราออกจากวงจรแห่งความทุกข์นี้ คือ “การปลี่ยนความความคิด….. ของเราทั้งหมดอย่างสิ้นเชิง”

เพราะความทุกข์ทั้งหลายที่เราเป็นอยู่นี้ เกิดจากความที่เรารู้เท่าไม่ถึงการณ์ การที่เราไม่รู้จักประมาณตนเอง และการที่เราไม่ได้ล่วงรู้ถึงความเป็นจริง ว่า

  • เราไม่สามารถเป็นทุกอย่างได้ตามที่ใจเราปรารถนา
  • สิ่งที่เราคิดใฝ่ฝันอยากเป็น อาจไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องดีงาม และอาจไม่ใช่สาระสำคัญของชีวิตจริง ๆ
  • สิ่งที่เราคิดอยากได้อยากเป็น อาจเป็นสิ่งที่เกินความจำเป็น เกินความพอดี หรือไม่เหมาะสมกับเรา
  • สิ่งที่เราได้มาหรือเป็นไป อาจไม่ใช่เป็นการได้มาด้วยความใสสะอาดบริสุทธิ์ หรือซื่อสัตย์สุจริต เช่น ด้วยการเบียดเบียน คดโกง แก่งแย่ง ชิงดี ตัดหน้า เบียดบัง ล่อลวง โฆษณาชวนเชื่อ สร้างภาพ ทางการค้าขาย การให้บริการ การรักษาผลประโยชน์ที่ไม่เป็นธรรม หรือการทำงานที่ผิดและขัดแย้งกับผู้อื่น
  • เราจะต้องเหนื่อยทั้งชีวิต เพื่อวิ่งตามกระแสสังคม ที่กำหนดและชักจูงให้เราเดิน
  • กระแสสังคมก็จะเปลี่ยนแปลงตามบุคคลที่ผลัดกันขึ้นมามีอำนาจ มีความเด่นดัง สร้างค่านิยมหรือกระแสความนิยม
  • กระแสสังคมก็จะเปลี่ยนแปลงไปตามยุคตามกาลเวลา
  • เราจะต้องมาเจอกับสภาวะ “เหนือฟ้ายังมีฟ้า” เพราะถึงแม้เราจะเก่งดีและเด่นแค่ไหน แต่เราอาจท้อแท้ ดูตัวเองด้อยค่า หรืออิจฉาผู้อื่น เมื่อเห็นมีผู้ที่ยังมีดีกว่าเรา
  • สุดท้ายแล้ว เราก็วิ่งตามกระแสสังคมไม่ทันอยู่ดี เพราะเราก็จะแก่ตัวลงและอาจถูกตราหน้าว่า “ล้าสมัย” และตายไป โดยก่อนตายถูกเหยียดว่า “คนแก่”
  • ในที่สุด เราก็ไม่ได้เป็นผู้ตัดสินความสำเร็จในชีวิตของเราบนความสุขและพึงพอใจของตัวเราเองอย่างชอบธรรม แต่เราถูกผู้อื่นที่อาจไม่ได้รู้เห็นและเกี่ยวข้อง เป็นผู้ที่ตัดสินชีวิตเราแทน โดยใช้มาตรฐานของเขาหรือของสังคมเปรียบเทียบเรากับผู้อื่น

ต่าง ๆ เหล่านี้ คือสิ่งที่เรารู้ไม่เท่าทัน และทำให้เราหลงไป สุดท้ายจึงเกิด
ความทุกข์ล้นพ้น
…..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *