Skip to toolbar

วันที่ 24
การอยู่: (ต่อจากวันที่ 23)

  1. ถูกผู้อื่นกระทบกระทั่งทางบุคคลที่เรารัก บุคคลที่เราให้ความสำคัญ หรือบุคคลที่เราคิดปกป้อง ไม่ว่าจะเป็นบุคคลที่มีความสัมพันธ์ทางครอบครัวของเรา เช่น สามีภรรยา พ่อแม่ พี่น้อง ปู่ย่าตายาย บุคคลในเครือญาติต่าง ๆ หรือบุคคลนอกครอบครัวที่เราใกล้ชิดสนิทสนม เช่น คนรัก เพื่อนฝูง เพื่อนบ้าน หัวหน้าเจ้านาย ลูกน้องบริวาร สัตว์เลี้ยง ฯลฯ หรือบุคคลที่เราอาจรู้จักหรือไม่รู้จัก ที่เราคิดสงสารเห็นใจ หรือต้องการให้การคุ้มครองช่วยเหลือ เช่น สัตว์ต่าง ๆ ที่ถูกทำร้ายรังแก คนที่ถูกกลั่นแกล้ง ถูกกระทำชำเรา หรือใครอื่นใดที่เราถือเป็นพรรคพวก แยกข้างแบ่งฝ่าย และให้ความสำคัญ หรือบุคคลที่เราต้องการปกป้องคุ้มครองดูแลอื่น ๆ

ซึ่งหากบุคคลที่เราให้ความสำคัญมากกว่า ถูกกระทบจากบุคคลอื่นที่เราอาจไม่ได้รู้จักใกล้ชิด หรือจากบุคคลอื่นที่เราให้ความสำคัญน้อยกว่า แล้วทำให้บุคคลที่เราให้ความสำคัญมากกว่านั้นเกิดความทุกข์กายทุกข์ใจ เราก็จะเกิดความทุกข์ใจไปกับเขาด้วย และความทุกข์ที่เกิดอาจเป็นความทุกข์ในสองระดับ คือ

ระดับหนึ่ง เป็นความทุกข์จากการที่เรารับความทุกข์ของเขามาเป็นความทุกข์ของเราแทน ในฐานะที่เขาเป็นคนที่เรารักและให้ความสำคัญ จึงทำให้เราพลอยเดือดร้อนทุกข์ใจไปกับความทุกข์นั้น ๆ ของเขาด้วย

และในระดับสอง เป็นความทุกข์จากการที่เราคิดปกป้องเขาในฐานะคนของเรา ดังนั้น ความทุกข์ที่เกิดจากการที่เขาถูกกระทบ จึงเป็นความทุกข์ของเราจากการที่เราคิดปกป้องตนเองแทนเขา จึงเสมอเหมือนว่าเราถูกกระทบไปด้วย ซึ่งระดับความทุกข์ก็จะขึ้นอยู่กับการให้ความสำคัญของเราต่อบุคคลนั้น ว่ามีความสำคัญมากหรือน้อย และการให้ค่าของสภาวะของความทุกข์ที่มากระทบนั้น ๆ ว่าเป็นเรื่องใหญ่หรือเล็ก
…..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *