Skip to toolbar

วันที่ 17
การอยู่:

ดังนั้น การหลีกเลี่ยงและป้องกันความทุกข์ทางกาย อันจะนำไปสู่ความทุกข์ทางใจของเราต่อมา คือ

ข้อหนึ่ง การไม่สร้างเหตุแห่งโรคภัยไข้เจ็บทั้งหลาย ด้วยการศึกษาเรียนรู้และปฏิบัติตนเรื่องการกินให้ถูกต้องกับธรรมชาติร่างกายของเรา และการระมัดระวังป้องกันตัวเราจากอุบัติเหตุทั้งหลายที่อาจเกิดขึ้น ด้วยความไม่ประมาท

ข้อสอง การไม่สร้างเหตุแห่งเคราะห์กรรม ด้วยการศึกษาเรียนรู้สัจธรรมความจริงเรื่องกฎแห่งกรรม และปฏิบัติตนให้ปลอดจากการเบียดเบียนชีวิตคนและสัตว์ทั้งหลายในทุกรูปแบบ.

เมื่อนั้น เราก็จะหายจากโรคภัยไข้เจ็บต่าง ๆ ที่เป็นอยู่ได้โดยง่าย และจะมีสุขภาพร่างกายที่ดีขึ้น และหากเราถึงคราวต้องเจ็บป่วยจริง ก็จะเป็นการเจ็บป่วยที่เป็นไปตามอายุสังขารร่างกายในวัยชรา หรือการเจ็บป่วยที่มีเหตุจากสิ่งที่เราได้กระทำไว้ในอดีตเท่านั้น ซึ่งเราก็จะเข้าใจและยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น และดำรงตนอยู่กับอาการโรคภัยไข้เจ็บด้วยจิตใจที่ปล่อยวาง ไม่มีการหวาดหวั่นในสิ่งใด แม้จะมีอะไรเกิดขึ้นก็ตาม ยังคงยึดมั่นในการสร้างความดีและการคิดดี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การตระหนักรู้เรื่องการรักษาจิตใจของเราให้ปราศจากความทุกข์ ว่าเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *