Skip to toolbar

วันที่ 45 การอยู่: (ต่อจากวันที่ 44) แต่ละบุคคลที่เรามามีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ทั้งทางกายวาจาใจ หรือที่เรามีความสัมพันธ์ด้วย ล้วนแล้วแต่มีอิทธิพลที่ทำให้เราต้องมีความคาดหวังหรือความต้องการให้เขาเป็นไป ไม่ทางหนึ่งก็ทางใดทั้งสิ้น โดยระดับการให้ความสำคัญของเราต่อเขาอาจขึ้นอยู่ที่ปัจจัยต่าง ๆ ดังนี้ เช่น – ความสัมพันธ์ของเขากับเราเป็นแบบใด เช่น เป็นคนใกล้ตัวหรือไกลตัว เป็นคนในครอบครัวเดียวกันหรือไม่ เป็นเครือญาติหรือไม่ เป็นต้น – ความใกล้ชิดสนิทสนมของเขากับเราเป็นอย่างไร มากหรือน้อย – สถานะตำแหน่งทางสังคมของเขากับเราเป็นแบบไหน เช่น เป็นผู้ใหญ่หรือผู้น้อย เป็นต้น – วัยของเขาเปรียบเทียบกับเราแตกต่างกันอย่างไร เช่น มีอายุมากกว่าหรือน้อยกว่า – สถานะอาชีพการงานทางสังคมของเขาเป็นอย่างไร เช่น เป็นคนสำคัญหรือไม่ คนมีชื่อเสียงหรือไม่ เป็นต้น – เรามองรูปลักษณ์ภายนอกของเขาเป็นอย่างไร ดีหรือไม่ดี…

read more

วันที่ 44 การอยู่: 4. ความปรารถนาหรือคาดหวังให้คนอื่นมีหรือเป็นไปในสิ่งที่เราคิดหรือต้องการให้เป็น ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องใด หรือเมื่อใด ซึ่งเขาคนนั้นอาจเป็นไปตามที่เราคิดได้หรือไม่ได้ก็ตาม มีหลายครั้งหลายคราวที่เราต้องการให้ใครต่อใครรอบตัว เป็นไปหรือมีในสิ่งที่เราคิดหรือต้องการให้เป็น ซึ่งแต่ละคนอาจเป็นไปได้หรือไม่ได้ตามที่เราคิดหวังก็ตาม ความคาดหวังที่เรามีต่อบุคคลต่าง ๆ นั้น จะขึ้นอยู่กับระดับความสัมพันธ์หรือความใกล้ชิดของเรากับบุคคลนั้น ๆ ดังนี้ เช่น 1. บุคคลร่วมครอบครัวเดียวกันโดยตรง เช่น พ่อ แม่ พี่ น้อง สามี ภรรยา ลูก หลาน หรือ ปู่ ย่า ตา ยาย หรือ ผู้ที่เราให้ความสำคัญเป็นครอบครัวเดียวกัน 2. คนรัก คู่หมั้น 3. บุคคลในเครือญาติที่ไม่ได้อยู่เป็นครอบครัวเดียวกันโดยตรง เช่น…

read more

วันที่ 43 การอยู่: (ต่อจากวันที่ 42) การที่เราไม่รู้และไม่เข้าใจลึกซึ้งถึงความจริงในข้อนี้ เกี่ยวกับกลไกการทำงานของธรรมชาติ หรือ กลไกของสัจธรรม ที่มีกฎของการ “เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป” และเกณฑ์ของการ “ทำดีได้ดี ทำชั่ว ได้ชั่ว” ก็จะทำให้เรา ไม่คิดพัฒนาตัวเอง ให้ดี 2. ไม่พยายามทำตัวเอง ให้ดีที่สุด 3. ไม่มุ่งมั่นในการทำความดี ให้เต็มที่ 4. ไม่มั่นใจในการทำความดี ตลอดเวลา 5. ไม่มั่นคงในการทำความดี ตลอดไป ทั้งนี้ เป็นเพราะเราไม่เข้าใจในความเป็นจริงในข้อนี้ ที่ว่า “ตราบใดที่เราทำความดี ความดีก็จะส่งผลกลับมาหาเรา ไม่เร็วก็ช้า อย่างแน่นอน และหากเราไม่ทำความดีหรือทำในสิ่งที่ไม่ดี ผลเสียก็จะตกมาถึงเรา ไม่เร็วก็ช้า…

read more

วันที่ 42 การอยู่: (ต่อจากวันที่ 41) และหากเรามุ่งมั่นตั้งใจในการทำความดี และคิดว่าเราได้ทำความดีเต็มที่ และได้ทำดีที่สุดแล้ว และเราคิดว่าทำไมเราจึงยังไม่ได้ดีสักที อาจเป็นเพราะ เรามีผลของการทำความชั่วในอดีต ที่เรียกว่า กรรมเก่า บดบังขวางกั้นอยู่ ทำให้เรายังไม่ได้ดีสักที ความดีที่เราทำไว้ ยังไม่ถึงจุดอิ่มตัวที่จะส่งผล ความดีที่เราทำไว้ แม้กำลังส่งผลอยู่ หรือเริ่มส่งผล แต่เราก็มองมันไม่ออก เหตุเพราะเราไม่มีปัญญาในการมองเห็น หรือเพราะเราตีความหมายไม่เป็น หรือเพราะเราอาจไม่เห็นคุณค่าในสิ่งนั้น และเมื่อความดีส่งผล ผลของการทำความดีก็จะตอบแทนกลับคืนมา พร้อมดอกเบี้ย ที่ให้ผลกำไรเพิ่มทวีคูณ และในทำนองเดียวกัน เมื่อความชั่วส่งผล ผลของความชั่วก็จะตอบแทนกลับคืนพร้อมดอกเบี้ย ที่เราจะต้องสูญเสียหรือชดใช้เพิ่มทวีคูณอย่างแสนสาหัสด้วยเช่นกัน …..

read more

วันที่ 41 การอยู่: (ต่อจากวันที่ 40) เกณฑ์ของธรรมชาติที่ว่านี้ คือ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราประสบพบเจอในชีวิตของเราบนโลกใบนี้ ล้วนแล้วแต่อยู่ภายใต้ เงื่อนไข หลักการ และเหตุผล ของการ “ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว” หรือ “กฎแห่งกรรม” ทั้งสิ้น ซึ่งอธิบายว่า หากเราทำดี เราต้องได้ดี หมายถึง หากเราทำความดี เราก็ต้องได้รับผลของการทำความดีนั้น และหากเราทำชั่ว เราก็ต้องได้ชั่ว ซึ่งหมายถึง หากเราทำความชั่ว เราก็ต้องได้รับผลของการทำความชั่วนั้น แต่หากเราทำความดี และเรายังไม่ได้ดี ความจริงเป็นเพราะ เรายังทำความดีไม่จริง คือ ไม่จริงใจในการทำความดี ทำความดีเพื่อหวังผล ทำเพื่อให้มีผลกลับมาหาตัวเอง ไม่มีความจริงใจและบริสุทธิ์ต่อผู้อื่นอย่างแท้จริง เรายังทำความดีไม่ถูกทาง คือ ไม่ฉลาดในการทำความดี ทำความดีผิดทาง…

read more

วันที่ 40 การอยู่: (ต่อจากวันที่ 39) กฎของธรรมชาติที่ว่านี้ คือ ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกใบนี้ ล้วนแล้วแต่อยู่ภายใต้วงจรของการ “เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป” ทั้งสิ้น ซึ่งอธิบายว่า ไม่มีสิ่งใดสามารถอยู่ในสภาพดังเดิมได้ตลอด คือ หากสิ่งนี้เกิดขึ้น สิ่งนี้ต้องเป็นอยู่ และต่อไป สิ่งนี้ก็ต้องเปลี่ยนแปลงและดับสูญไป ยกตัวอย่างเช่น “วันนี้เรายังหนุ่มสาว สุขภาพยังแข็งแรงอยู่ ต่อไปก็ต้องแก่ตัวลงเป็นธรรมดา ทุกคนก็เป็นเหมือนกันหมด แก่เหมือนกันหมด เพราะฉะนั้น ต้องรักษาตัวเราให้ดี อย่าทำลายสุขภาพตัวเองให้แก่เร็ว และตายไว ก่อนกำหนด ก็แล้วกัน” “วันนี้มีเงิน ต่อไปก็อาจหมดเงินได้ เพราะมีการได้มา ก็ต้องมีการเสียไป ที่เรามีในวันนี้ก็มาจากวันก่อนที่เราไม่เคยมีหรือมีน้อยกว่า และเมื่อมีได้ ก็ต้องหมดได้ ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะฉะนั้น ต้องระวังตัวให้ดี…

read more

คำสอน: “รักษาตัวให้รอด ระวังตัวให้พ้น จากคนพาล” คนพาล คือ คนที่คิดไม่ดี พูดไม่ดี ทำไม่ดี ในรูปแบบต่าง ๆ ที่เราควรจะต้องรู้ ระวังตัว และออกห่างให้มากที่สุด เพราะเราจะถูกปนเปื้อนโดยคนพาล เพราะ….. หากเราอยู่ใกล้คนพาล ภาพลักษณ์ของเราก็จะเสื่อมเสียมัวหมองกลายเป็นไม่ดีเหมือนคนพาลไปด้วย หากเราอยู่ใกล้คนพาล เราก็จะซึมซับนิสัยและพฤติกรรมที่ไม่ดีของคนพาล ทำให้เราติดนิสัยและมีพฤติกรรมไม่ดีเหมือนคนพาลไปด้วย หากเราอยู่ใกล้คนพาล เราก็จะถูกปลูกฝังทัศนคติที่ไม่ดี และถูกครอบงำจากอคติของคนพาล ทำให้ความคิดจิตใจเราถูกฉุดดึงลงต่ำ ชีวิตของเราจะพบกับความตกต่ำไม่มีความเจริญก้าวหน้าเหมือนกับคนพาลไปด้วย หากเราอยู่ใกล้คนพาล เราอาจถูกกระทบกระทั่งทำร้ายโดยคนพาล ทำให้เราเกิดความเสียใจทุกข์ใจ และเราอาจโกรธเกลียดเคียดแค้นชิงชัง จนถึงขั้นอยากแก้แค้นทำคืน ซึ่งเมื่อนั้น ก็นับว่า เราก็คือ คนพาลคนหนึ่งด้วยเช่นกัน ดังนั้น เราจงอย่าคบคนพาล. “Do not associate with a…

read more

วันที่ 39 การอยู่: (ต่อจากวันที่ 38) และสาเหตุที่ทำให้เราต้องเป็นอยู่ในความทุกข์เหล่านี้นั้น ก็เพราะเราไม่ล่วงรู้หรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ถึงสิ่งสำคัญสิ่งหนึ่ง ที่คอยผลักดันขับเคลื่อนทุกสิ่งอย่าง ให้หมุนเคลื่อนไปเป็นวัฏจักร อยู่อย่างต่อเนื่องตลอดเวลา สิ่งสำคัญที่ว่านี้ คือ กลไกของสัจธรรม ที่ทำงานภายใต้กฎและเกณฑ์ของธรรมชาติ อย่างเป็นหลักการและมีเหตุผล อย่างเป็นระบบและมีระเบียบแบบแผน อย่างคงเส้นคงวาและที่ยงตรงแม่นยำที่สุด…..

read more

วันที่ 38 การอยู่: (ต่อจากวันที่ 37) การที่เราไม่พอใจ ไม่ชอบใจ หรือไม่ยอมรับในสภาพสภาวะที่เราเป็นอยู่ในปัจจุบัน และทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองมีปัญหาหรือด้อยค่า หรือการที่เรากลัวและเป็นห่วงกังวลใจว่าสภาวะที่เราไม่พึงปรารถนาต่าง ๆ อาจเกิดขึ้นกับเรานั้น มีแต่จะทำให้ตัวเราได้รับความทุกข์ใจ เพราะความไม่พอใจและความกลัวเหล่านี้ จะรบกวนจิตใจเราไม่ให้มีความสงบสุข เราจะไม่มีความสุขและความวางใจกับชีวิตที่เป็นอยู่ของเราในปัจจุบันขณะเลย เพราะเราปล่อยให้ความสุขของเราอิงอยู่กับสิ่งต่าง ๆ ที่เรากำหนดขึ้นเอง โดยที่เราไม่ได้ล่วงรู้ถึงความเป็นจริงของชีวิตอย่างแท้จริง ทำให้เราอยู่ในชีวิตของเราอย่างไร้ความหมายและไร้เป้าหมาย เพราะเราไม่รู้ว่าชีวิตของเราจะสิ้นสุดลงที่ไหนและอย่างไร เราจะขาดความภาคภูมิใจในความเป็นตัวเรา การที่เราไม่พอใจในสภาวะที่เราเป็นอยู่ และความกลัวว่าเราจะเป็นไปในสิ่งที่เราไม่ปรารถนาให้เป็น โดยที่เรารู้เท่าไม่ถึงการณ์นั้น คือ สิ่งกางกั้นไม่ให้เราเป็นตัวของตัวเองอย่างเต็มที่ และปิดกั้นไม่ให้เราได้ทำและพัฒนาตัวเราเองอย่างเต็มที่และเต็มศักยภาพ…..

read more

วันที่ 37 การอยู่: (ต่อจากวันที่ 36) (เพิ่มเติม….. เหตุปัจจัยที่ทำให้เราเกิดความทุกข์ใจ ในข้อ 3) หรือ สภาวะต่าง ๆ ที่เราไม่ชอบใจหรือไม่พอใจนั้น อาจเป็นสิ่งที่เราเป็นอยู่แล้วในปัจจุบัน และเราปฏิเสธไม่ยอมรับหรือรังเกียจสภาวะนั้น ๆ ที่อาจทำให้เรายิ่งทุกข์ใจมากขึ้น โดยสิ่งที่เราไม่ชอบใจและเราเป็นอยู่นั้น อาจเป็นสิ่งที่สังคมหรือบุคคลอื่นกำหนดให้ค่าว่าไม่ดีไม่งาม และเราก็เห็นคล้อยตามว่าสิ่งนั้นไม่ดีไม่งามด้วย หรืออาจเป็นความคิดเห็นของเราเอง ที่สังคมหรือคนอื่นว่าไม่ดีไม่งาม แต่เราเห็นขัดแย้ง และมองต่างว่าสิ่งนั้นดีงาม ซึ่งอาจทำให้เราพอใจหรือไม่พอใจในสภาวะความเป็นเราที่ขัดแย้งกับคนอื่นก็ได้ และสภาวะที่เราเป็นอยู่และเราไม่พอใจไม่ชอบใจ อาจเป็นสิ่งที่ผู้อื่นมองว่าเราเป็นอยู่ หรือเราอาจมองเห็นว่าตัวเองเป็นอยู่ก็ได้ ซึ่งมีได้ต่าง ๆ มากมายหลายสภาวะ ยกตัวอย่างเช่น ยากจน เป็นหนี้ ติดยา ติดบุหรี่ ชอบการพนัน พิการ ไม่ค่อยฉลาด ไม่ค่อยเก่ง ไม่ค่อยดี กำพร้า…

read more